ACV Bijeenkomstverslag – Bezoek van Han van Diest - Die-is't Audio

Sterke start van het najaarseizoen

De gang naar de club zat er gelijk weer goed in. Wellicht mede aangetrokken door de bekende naam van Jean Marie Reynaud luidsprekers, barstte ons zaaltje bijna weer uit zijn voegen. Ik telde zeker dertig personen, waaronder gelukkig ook één vrouw. Onze voorzitter vroeg eerst aandacht voor een aantal clubzaken. Daarna luisterde iedereen geïnteresseerd naar het introductiepraatje van de gast van de avond, Han van Diest, van Die-is't Audio. Han is zo'n vier jaar geleden begonnen met de handel in hifi-apparatuur, eerst 2e hands. Na een aantal jaren zoeken, veel luisteren en proberen is hij uitgekomen op zijn huidige aanbod, welke hij importeert en verkoopt zowel aan dealers als direct aan particulieren. De selectie apparatuur en merken moesten voldoen aan zijn eigen eisen qua muzikaliteit èn natuurlijk iets toevoegen aan het bestaande aanbod op de markt (concurrentie). Omdat Han ook professioneel muzikant is, heeft hij bovendien een goede (live) referentie voorhanden. Je zou kunnen zeggen dat Han letterlijk muziek ademt. Hij vertelde leuke verhalen over de Franse grondlegger van JMR, ook iemand met een enorme passie voor muziek, die nog steeds persoonlijk ontroerd kan raken van de muziekweergave van zijn eigen producten. Juist omdat die weergave zo persoonlijk is, werkt Han bij de demonstratie van zijn producten in zijn twee luisterkamers alleen op afspraak en met één cliënt tegelijk. En zonder enkele voorwaarde vooraf. Naast nieuwe producten verkoopt hij nog steeds een behoorlijk aantal 2e handsproducten. Dit past bovendien in zijn filosofie, dat zeker in de high-end nieuw niet altijd beter hoeft te klinken.

De set

De bedoeling van de avond was vanuit een basisset enkele componenten te variëren. De basis set (I) werd voorgesteld en toegelicht door Han – JMR Offrande monitorluidspreker op houten voet, Burmester Cd Rondo, Plinius CD LAB transistorvoorversterker, SA-102 transistor-eindversterker (125 W klasse A) en bekabeling van JMR. Daarbij werden de eerste muziekfragmenten ten gehore gebracht om alvast te wennen aan "de sound" van de installatie. Belangrijk kenmerk van de JMR is het gebruik van de transmissielijn in alle luidsprekersystemen. Een goed gefabriceerde en afgestemde transmissielijn is in staat tot een ongekend diepe en zeer goede weergave van het (sub)laag. JMR heeft hier al 35 jaar ervaring mee en past het zelfs in relatief kleine kasten toe. Die komen dan van nature niet zo diep in het laag. Toch loopt een monitorluidspreker zoals de Offrande bij JMR al door tot zo´n 30 Hz.

De muziek

Gedurende de rest van de avond werd regelmatig heen-en-weer geschakeld naar de alternatieve luidspreker- JMR Evolution 3, een slanke vloerstaander, net als de Offrande prachtig afgewerkt. In algemene zin geven de JMR sets een muzikaal geluid weer, met veel ritme, 'presence' en details, waar bij de Offrande monitor een lichte nadruk op het hoge tonenbereik lijkt te liggen en verhoudingsgewijs een nadruk op de basweergave bij de Evolution 3. Persoonlijke smaak bepaalt hier de voorkeur. Voor mij vertoonden beide systemen af en toe een kleine neiging tot een lichte scherpte in het geluid (Mahler's 5e Symfonie, Trauermarsch en Patricia Barber), maar dat kan ook aan de betreffende opname liggen. De Offrande bezat een duidelijk hoger oplossend vermogen en was daarmee voor mij de ruime meerprijs wel waard. De meeste andere luisteraars hadden dat gevoel kennelijk niet of minder.

De meningen van de toehoorders liepen toch nogal uiteen, minder in absolute zin als wel over de verschillen in weergave tussen de twee luidsprekers. Zo ontspon zich bijvoorbeeld een discussie bij het publiek wat nu precies een goede basweergave is. Hoe klinkt een geplukte bas in het echt? En een grote pijp van een kerkorgel (organist Leo van Doeselaar). Typisch een kwestie van de relatie tussen akoestiek en opnametechniek. EN natuurlijk vaak levende muziek aanhoren, zelf musiceren geeft (op het podium) vaak weer een andere indruk.

Maar dit soort discussies gaat pas spelen als een set muziek maakt met een hoge mate van realisme, dus met een goede klankbalans en de emotie van de muzikant overkomt op de luisteraar. Geen reden tot klagen dus, in tegendeel.

Een mindere set geeft meer aanleiding tot discussie over techniek i.p.v. de muziek. De weergave zelf stond echter hier niet ter discussie, die werd als redelijk goed tot zeer goed beoordeeld. Wel bleken de sets het geluid niet overal in de demoruimte op dezelfde manier te kunnen laten klinken. De volle zaal, met meer dan dertig man, maakte dat sowieso lastig.

De elektronica - broederstrijd

Tenslotte werd ook nog even de invloed van de elektronica op de klank gedemonstreerd, met als alternatieve versterker: de SIEMEL voor- en eindversterkercombi. Een buizen voortrap in combinatie met transitor-eindtrap. Dit gaf inderdaad een redelijk grote ommezwaai in het geluid, door sommigen toegejuicht, door mij als te tam met wat te weinig lucht beoordeeld (Radiohead). Met steviger popmuziek was er wat gebrek aan dynamiek en het geluid niet schoon genoeg, maar wat nasaal in het hoog (Lucinda Williams, Buddy Guy). Miste ook nog definitie (Buddy Guy, Savina Yannatou). Voor mij iets teveel van het "typische" buizengeluid. Voor wie daarvan houdt geen enkel probleem. Diverse toehoorders vonden het een openbaring. Ik prefereer echter het (als het zo hoort) het messcherpe transistorgeluid. Ook hier is de voorkeur en beleving overduidelijk weer een kwestie van smaak... Daarom moet men ook nooit teveel van testresultaten uitgaan, audio is daar veel te persoonlijk voor.

Prettig weerzien

De hele avond stond de muziekbeleving vooraan en waren er gelukkig geen oeverloze discussies over de techniek. Zo hoort het ook te zijn, volgens mij. Dit lukt alleen bij de betere muziekinstallaties, waarvan wij er vanavond diverse hebben leren kennen. Han van Diest stond open voor alle vragen en wierp die waar nodig zelf op. Echter als hij leden van een audioclub zo heerlijk kan laten luisteren en genieten, moet hij zijn zaakjes wel goed voor elkaar hebben.

Kortom een prettige hernieuwde kennismaking met deels een oude bekende (Jean Marie Reynaud).

Meer informatie over Die-is't Audio : http://www.diest-audio.com/

René Olivier