Een van ons oudste clublid van het eerste uur hebben we bereid gevonden om een demonstratie te geven met zijn apparatuur. We kennen Charles als een gepassioneerd luisteraar, met heel veel gevoel voor sfeer in de uitvoering en opname.

Niet direct een analytische benadering maar meer met een buik gevoel. Het klinkt of het klinkt niet.

Weinigen durven het aan om met een draaitafel te komen. Enerzijds vanwege de kwetsbaarheid tijdens transport, anderzijds omdat de afstellingen kunnen verlopen, waardoor de draaitafel niet meer goed klinkt en daardoor opnieuw afgesteld moet worden, Vaak waren we blij dat er een cd als back-up en-of vergelijk was omdat de draaitafel niet goed presteerde. Gelukkig was daar vanavond geen sprake van en de draaitafel speelde zonder problemen.

Charles is normaliter niet bang om bij andere demonstrateurs zijn mening te geven over het geluid , vaak refererend  aan hoe het bij hem thuis klinkt. Ook nu is hij niet bang om zijn set voor een grote groep ten gehore te brengen. Fraai heeft hij zijn installatie en muziek uitgestald zodat we kunnen zien wat we krijgen te horen. Een playlist ligt klaar op een aantal stoelen zodat je het ook op deze manier ook kan volgen. Aan de voorbereiding heeft het niet gelegen.

Het programma wat Charles in gedachten had was: VEEL MUZIEK draaien en dat heeft hij gedaan met tussendoor veel kwinkslagen, anekdotes en wat hij mooi vind aan de stukken muziek die hij draaide en beeldde dat dan ook lijfelijk uit.    Charles heeft echt oude platen bij zich, vanaf de eind jaren vijftig, maar ook zeer recentelijk werk ontbreekt niet (Tori Amos). Verbazingwekkend was dat de meeste platen maar weinig tikken vertoonden. De opname- en geluidskwaliteit was over het algemeen goed te noemen. (er zat veelal een hard, soms vervormend middengebied in, maar daarover later meer) . Helaas zat ik op een ongunstige plaats om een “Hotspot” ervaring weer te kunnen geven.

Beginnend met Krystian Zimerman, het 3e deel uit het eerste pianoconcert van Chopin. De Arcam 9 cd speler was daags voor de demo voorzien van een Tentlabs klok en dit was uitgevoerd door de Audiofabriek. Charles was uitermate tevreden over het resultaat. Wat opviel was de rust en volheid in het geluid. Zelfs op de plek waar ik zat werd een mooie stage neergezet. Als het hele orkest inviel klonk het groots en dat was opvallend omdat we het hier niet hebben over een top (lees: een hele dure) set. Charles zijn commentaar op dit stuk muziek was; “muziek is emotie en deze muziek grijpt mij aan”. Een fantastische opening van deze avond.

Aan het eind van dit stuk zal ik de hele playlist publiceren. In het verhaal zal ik alleen de uitvoerend artiest noemen.  Het muziekstuk van Janine Jansen klonk ook zeer goed. De viool klonk zoals een viool moet klinken. Het orkest ietwat op de achtergrond, maar toch een duidelijke en heldere opname. De opname van Peter van Dijk's  “Aus der tiefe  rufe ich” liet een natuurgetrouw orgelgeluid horen met behoorlijk veel rust in het geluid. De Libanese Fabia el Hage, een top zangeres die klassiek Arabische muziek ten gehore brengt, laat horen wat een mooie stem zij heeft. Jammer dat er zo veel nagalm op de stem zit. Ik weet dat dit gebruikelijk is bij Arabische muziek, maar persoonlijk mag het van mij ietsje minder.

Charles stapte over naar plaat, de Spanjaard  Franco Corelli is voor Charles de favoriete tenor, zoals  deze man de emotie weergeeft is voor Charles het summum. Charles attendeerde ons op het “snikken” en de wijze waarop deze man dit doet is uniek.

Van Nederlandse bodem werd La Deutekom gespeeld. Met recht noemde Charles haar een wereldster, wat een stem. Ik vond het orkest in de opname jammer genoeg wat vlak klinken. De van geboorte Peruaanse Yma Sumac maakte eerlijk gezegd niet veel indruk op mij, misschien dat ik het vaker moet horen om het te leren waarderen. Ze heeft wel een enorm stembereik. Edmondo Ross deed mij denken aan mijn kinderjaren en het verbaasde mij wat een heldere opname het was. Cristina Branco is voor mij bekend door haar samenwerking met BlØf. Haar stem klonk gevoelig tegen het fragiele aan en zij werd begeleid met mooi akoestisch gitaarspel. Paco Pena werd begeleid door een tapdancer, die minutenlang zijn dans ten gehore bracht tijdens een solo. De installatie van Charles gaf dat toch heel mooi weer. Een diepe doordreun klank van de kracht en gewicht van de dancer en de felheid waarmee de ijzers het hout raken, geweldig om te horen. Je zou niet verwachten dat Rudi van Dalm op een avond als deze op de draaitafel terecht zou komen, maar  Charles wilde graag een stukje nostalgie met ons delen. Het is intussen 20 over negen en  we hebben behoefte aan een drankje en de pauze begon.

Ann Burton met Louis van dijk geven een lekker stukje blues/jazz ten gehore. The Diamond five laten een heerlijk stukje ouderwetse Nederlandse blues horen, fris opgenomen. Abdullah van het Elmo Hope quintet was door een ringetje te halen, maar dat mag dan ook wel met zo'n bezetting en mooie opname, dat konden ze destijds echt goed. Dit geldt ook voor de sfeervolle muziek van Sanny Day. De muziek van Django Reinhardt  deed mij denken aan de stomme films van Ben Turpin, maar dan met akoestische gitaar in plaats van de welbekende piano.  Buddy Guy zette een heerlijk stukje blues neer. Damn right, he's got the blues. In het kader van de tijd werd Patricia Barber overgeslagen. Cest ci bon van de amerikaanse Eartha Kit vond ik qua geluidskwaliteit geen topper, maar wel heel sfeervol en daardoor zeer aangenaam om naar te luisteren. De mooie Tori Amos maakt moderne muziek maar kan wat mij betreft wel een klassieker worden. Als afsluiter heeft Charles voor de friese Nynke Laverman gekozen met haar mooie stem kan zij wat mij betreft tot de Nederlandse top zangeressen behoren. Hoewel je muziekkale voorkeur tijdens je pubertijd veelal gevormd wordt, laat Charles aan ons horen dat hij wel degelijk met zijn tijd mee is gegaan en open staat  voor nieuwe artiesten. Als iemand die niets anders doet  loodste Charles ons door zijn voorkeuren van muziek,  de nummers en artiesten werden vaak kort toegelicht. Soms terugblikkend op de periodes van zijn leven en wat zich toen afspeelde.

Omdat de avond in het kader van de muziek stond en de interesse ook naar apparatuur uitgaat heb ik hier wat aantekeningen voor wat betreft de keuze van zijn apparatuur.

De Versterker Pathos – Classic One  is gekozen omdat er een buizen voorversterker het signaal oppakt en dit doorgeeft aan een FET-eindversterker. Charles vindt doorgaans het basgeluid van een betaalbare buizen versterker niet strak genoeg en heeft daardoor gekozen voor deze hybride versterker, die helemaal aansloot aan zijn wensen.

De Arcam Alpha 9 CD-speler was een keuze tussen de veel duurdere (en toch wel betere) Lyn cd speler en deze. Omdat Charles toch ook naar zijn budget keek heeft hij uiteindelijk gekozen voor de iets mindere in klank: de Arcam. speler Recentelijk is er een Tentlab klok ingebouwd waardoor het geluid in het hele gebied opknapte en voor meer rust in het geluid zorgde.

De Acoustic solid snaaraangedreven draaitafel met SME 3009 arm en Zyx RS20-02 MC element spreekt voor zich en geeft een weloverwogen signaal af naar de Audio Analogue phonovoorversterker. Soms had ik het idee dat het midden (met name blaasinstrumenten)  schel en hard werd neergezet door de draaitafel. Meestal kwam dit naar voren bij het draaien van oudere platen. Op het eind van de avond werden er nieuwere platen gedraaid en daar merkte ik dit verschijnsel niet. Wellicht dat de oudere platen een andere RIAA correctie behoeven? Er schijnen in de loop der jaren toch wat aanpassingen geweest te zijn.

De Castle Severn speaker zijn door Luis Raatjes gemodificeerd en geven een soms zelfs groots geluidsbeeld weer.

Op een rij gezet hebben we geluisterd naar:

Versterker Pathos – Classic One

CD-speler Arcam Alpha 9

Draaitafel Acoustic solid(snaar), SME 3009 arm, Zyx RS20-02

Audio Analogue Aria  phonovoorversterker

Speakers Castle Severn

Kabels Siltech en Kimber.

Op het eind van de avond vroeg Charles aan de leden wat de voorkeur genoot plaat of cd. Velen gaven de voorkeur aan de platenspeler, ikzelf gaf dit keer de voorkeur aan de cd-speler. Iedereen was wel van mening dat het verschil klein was en dat de platenspeler en cd speler op hetzelfde niveau presteerden. Mijn idee is dat deze combinatie van apparatuur met name in het klassieke gebied er goed presteert. Bij popmuziek vond ik het fundament wat minder. Wellicht dat dit te maken heeft dat de ruimte met zo'n 23 personen flink wat energie opslokt. Waarschijnlijk heeft Charles hier thuis geen problemen mee.

We kunnen terugkijken op een hele fijne avond die omvloog en waarbij onze gastheer op zijn geheel eigen manier ons heeft laten genieten van zijn muziek, installatie en vooral niet te vergeten zijn enthousiasme, passie en liefde voor de muziek.